Miquel Martí i Pol,  "poeta del poble"


Miquel Martí i Pol falleció el pasado 11 de Noviembre. Desde mi admiración por su persona y por su obra, me he atrevido a traducir uno de sus poemas porque no he logrado encontrar ninguna traducción al castellano. Incluyo también la versión original para aquellos de vosotros que habléis catalán.

Pido poco...

Pido poco, pido bien poca cosa.
Solo poder trabajar como hasta ahora,
respetando el orden que establecen
discretas leyes de antigua procedencia.

Componer versos me llena, me libera.
También leer y algunas otras cosas
del todo banales, del todo cotidianas.

Pido bien poco y aún menos quizá
tendré que pedir cuando los años pongan
oscuros acentos sobre la piel cansada.

Entonces, quizá, solamente escribiendo
tendré bastante. Lo pienso y no me espanta.

Me lo imagino sin ninguna angustia.
La soledad por toda compañía.

Miquel Martí i Pol

Demano poc...

Demano poc, demano poca cosa.
Nomès poder treballar com fins ara,
respectuós amb l´ordre que estableixen
discretes lleis d´antiga procedència.

Compondre versos m´omple, m´allibera.
També llegir i algunes altres coses
del tot banals, del tot quotidianes.

Demano poc, i encara menys tal volta
hauré de demanar quan els anys posin
foscos accents damunt la pell cansada.

Llavors, potser, solament amb escriure
ja en tindré prou. Hi penso i no m´espanta.

M´ho imagino sense gens d´angoixa.
La solitud per tota companyia.

Miquel Martí i Pol

 

 

Poetas de España III

 

Diseño y gráficos de Trenzas

Noviembre, 2003


Comparte este poema con tus amigos
Escribe su correo: